[BOOK REVIEW] : ปมหลอน รางมรณะ (THE GIRL ON THE TRAIN)

Posted by nstoremkt 23/09/2016 0 Comment(s) รีวิวหนังสือ,

[BOOK REVIEW] : ปมหลอน รางมรณะ (THE GIRL ON THE TRAIN)

1. ทุกตัวอักษรที่ได้เผยแพร่ออกไปในบล็อกแห่งนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวที่มีต่อหนังสือที่ได้อ่านเท่านั้น

2. การเขียนรีวิวอาจไม่ได้มีหลักการใดๆ มีหลุดสปอยล์บ้างเล็กน้อยต้องขอโทษมา ณ ตรงนี้ด้วยค่ะ

3. อย่าเชื่อทุกอย่างที่เราเขียนลงไป นี่เป็นเหมือนบันทึกการอ่านของเราเท่านั้นหนังสือบางเล่มที่เราไม่ชอบ อาจจะเป็นเรื่องโปรดของคุณก็ได้ อยากให้อ่านก่อนที่จะตัดสินมันนะคะ

ห่างหายจากการอัพรีวิว(?)หนังสือมาพักใหญ่…
คราวนี้กลับมาพร้อมกับหนังสือแนวฆาตกรรมอีกครั้ง

บางทีก็เริ่มติดใจแนวๆนี้นิดหน่อย…อ่านแล้วระทึกใจดี 555555555
คิดว่ามี สปอยล์เนื้อหาบางส่วนนะคะ (โดยรวมๆ คือ พูดถึง 1-3 บทแรกค่ะ)
ถ้ายังไม่ได้อ่าน แล้วคิดว่าอยากจะอ่านเรื่องนี้ กลัวว่าจะสปอยล์เนื้อหาเยอะ
แนะนำให้หลีกเลี่ยงการอ่านเอนทรีนี้ไปเลยจะดีกว่าค่ะ ;w; เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่า
จะเขียนถึงนิยายสไตล์นี้ยังไงโดยไม่ให้สปอยล์ ฮือ ;A;


IMG_20160529_145101

Title : ปมหลอน รางมรณะ (The Girl on the Train)
Author : Paula Hawkins
Translator : นรา สุภัคโรจน์
Format : Paperback
Publisher : Postbooks
Pages : 368 หน้า
Price : 295 บาท

ร่างของเธอถูกฝังอยู่ใต้ต้นซิลเวอร์เบิร์ชใกล้ทางรถไฟเก่า มีก้อนหินเป็นเครื่องหมายบนหลุมศพ…กองเล็กๆ เท่านั้น ฉันไม่อยากทำให้ที่พักผ่อนสุดท้ายของเธอเป็นจุดสนใจ แต่ก็ไม่อยากปล่อยให้เธอเลือนหายไปจากความทรงจำเช่นเดียวกัน เธอจะนอนหลับอย่างสงบที่นั่นโดยไม่มีใครรบกวน ไม่มีเสียงใดๆ นอกจากเสียงนกร้องขับขาน และเสียงกระฉึกกระฉักของรถไฟที่วิ่งผ่านไปมา…

เพลงนกกางเขนกล่อมเด็กดังขึ้นในหัว นกกางเขนฝูงหนึ่ง-หนึ่งความเศร้า สองความสุข สามเด็กหญิง ฉันนับได้แค่สามเท่านั้น ไปต่อไม่ได้อีก หัวของฉันเต็มไปด้วยสรรพเสียง เลือดกลบปาก…สามเด็กหญิง…ฉันได้ยินเสียงนกกางเขน มันกำลังหัวเราะ ล้อเลียนฉันเสียงขรม นี่คือลาง… ลางร้าย ฉันเห็นมันแล้ว สีดำสนิททาบกับท้องฟ้า ไม่ใช่นก แต่เป็นอย่างอื่น ใครบางคนกำลังก้มลงมา ใครบางคนกำลังพูดกับฉัน ดู ดูซิว่า เธอทำให้ฉันต้องทำอะไรลงไป…

 

************* Spoil Alert ************
(มีการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนในบทที่ 1-3)

“The Girl on the Train” เล่าเรื่องราวผ่านมุมมองของผู้หญิง 3 คน “เรเชล” “เมแกน” และ “แอนนา” สลับกันไปมา แต่มีตัวละครที่เดินเรื่องหลักๆเลย คือ เรเชล

“เรเชล วัตสัน” หญิงสาวผู้ติดแอลกอฮอล์ หย่าร้างกับสามี ตกงาน ไม่มีบ้านอยู่ ต้องอาศัยอยู่กับเพื่อนของเธอ
ชีวิตเรเชลอยู่ในจุดที่เรียกได้ว่าตกต่ำ สิ่งที่เธอทำเป็นประจำอยู่ทุกวัน คือ การนั่งรถไฟเข้าลอนดอน เพื่อไปทำงานที่ไม่มีอยู่จริง เธอมักจะนั่งรถไฟในตอนเช้า และ นั่งกลับในเวลาเลิกงาน ใช้เวลาว่างทั้งวันในสวนสาธารณะเพื่อดื่ม หรือไปนั่งอยู่ในห้องสมุด ทำเหมือนว่าชีวิตเธอยังคงปกติดี เพราะเธอไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับเพื่อนว่าตัวเองไม่มีงานทำ

ในระหว่างที่นั่งรถไฟ เรเชลจะชอบมองวิวนอกหน้าต่าง และจะมีจุดที่สนใจมากอยู่จุดหนึ่ง คือ บ้านของคู่รักเมแกนและสก็อต ที่สถานีวิทนีย์ ซึ่งเคยเป็นที่ๆเธออยู่อาศัยตอนที่ยังไม่เลิกกับสามี

เรเชลมักจะมโนสิ่งต่างๆเกี่ยวกับ เมแกน และ สก็อต จินตนาการว่าพวกเขาพูดคุยอะไรกัน มีชีวิตแบบไหน ในสายตาของเรเชลทั้งสองคนเป็นคู่รักที่สมบูรณ์แบบทุกประการ จนกระทั่งวันหนึ่งเธอเห็นว่าเมแกนจูบอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ใช่สก็อต ภาพนั้นทำให้เรเชลโกรธมาก เพราะสามีของเธอเองก็มีชู้ หลังจากหย่ากับเธอไป เขาก็แต่งงานกับ “แอนนา” ผู้หญิงคนที่ 3 ของเรื่องนี้ 

เรเชลหมกหมุ่นอยู่กับเรื่องของสก็อตและเมแกนมาก เธออยากไปหาสก็อตเพื่อบอกความจริงว่าเมแกนมีชู้ เพราะไม่อยากให้สก็อตดูเป็นไอ้งั่ง หลังจากดื่มไปอย่างหนักเพื่อเรียกความกล้า เย็นวันเสาร์นั้นเองเธอได้ตัดสินใจลงจากรถไฟที่สถานีวิทนีย์  เพื่อไปหาสก็อต (ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันนั่นแหละ!!)

แต่ว่าเมื่อเธอรู้สึกตัวอีกทีในวันอาทิตย์ก็พบว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ มีแผลฟกช้ำ หัวแตก  และความทรงจำในวันเสาร์ของเธอหายไป เมื่อเธอได้อ่านข่าวก็พบว่า “เมแกน” หายตัวไปในคืนวันเสาร์

 

สำหรับเราหนังสือเล่มนี้มันบ้า! ตอนที่เริ่มอ่านเราแทบจะไม่อยากวางหนังสือเลยค่ะ มันไม่ได้สนุกแบบพีคๆ อ่านแล้วเฮ้ย เจ๋ง! อะไรแบบนั้น แต่มันสนุกแบบเล่าเรื่องสลับมุมมองกันไปเรื่อยๆ แล้วจิ๊กซอว์ก็ลงตัวในตอนจบ อะไรแบบนั้น สิ่งที่ทำให้เราติดใจกับเรื่องนี้คือ ความหลอน ค่ะ เพราะตัวละครเรเชล ติดแอลกอฮอล์หนักมาก ความทรงจำเธอก็ดูขาดๆหายๆ เวลาเธอเล่าอะไรออกมาเรามักจะไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ อารมณ์แบบอ่านไประแวงไปมากๆ บวกทั้งความขี้มโนสุดๆของเธอ ทำเราทั้งหงุดหงิด ทั้งกลัว

ตอนช่วงกลางๆของเรื่องจะมีจุดที่เรารู้สึกเบื่อ เบื่อกับความเยอะของเรเชล อ่านไปก็คิดว่าจะอะไรกันหนักกันหนา(วะ)คะ! ก็เดาไปเรื่อยว่าเรื่องมันต้องเป็นแบบนั้น แบบนี้แน่ๆ แต่พอใกล้ช่วงท้ายเล่มที่ปมต่างๆเริ่มเผยออกมาหัวใจเราเต้นรัวมากๆค่ะ มันแบบ…ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกยังไงดี ไอ้ที่เดาๆมาพังทลายทั้งหมด 55555555  รู้สึกเหมือนโดนทุบหัว

เราสนุกกับหนังสือเล่มนี้มากจริงๆค่ะ อาจจะเพราะไม่ค่อยได้อ่านแนวนี้เท่าไหร่ ตอนอ่านเรื่อง แกะรอยหมออำมหิต ยังไม่รู้สึกอะไรเท่านี้เลย ส่วนตัวแล้วไม่ผิดหวังกับเล่มนี้เลยค่ะ

4.5

แอบหักเพราะทำเราไม่หลับไม่นอน ฮา

ที่มา https://bookspinebreaker.wordpress.com/2016/07/18/%E0%B8%9B%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99-%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B0-the-girl-on-the-train/

Leave a Comment