หนังสือนวนิยาย Witch and Wizard ตอนที่ 6

Posted by nationadmin 17/08/2015 0 Comment(s) หนังสือนวนิยาย Witch and Wizard,

บทที่ 6 

วิสตี

ไอ้อันธพาลในเครื่องแบบสีเทาสองคนเดินตรงเข้ามาหา ฉันยกมือทั้งสองขึ้นตามสัญชาตญาณ

แปลกมากที่ทหารของประกาศิตใหม่หยุดชะงัก และ ฉันก็รู้สึกว่ามีพลังพรั่งพรูออกมา...

แม้จะเป็นชั่วขณะก็ตาม  

“นี่เราย้อนไปอยู่ในอดีตหรืออย่างไร?” ฉันส่งเสียงแหลม

“ครั้งสุดท้าย ที่ฉันดูปฏิทิน มันเป็นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดนะ ไม่ใช่สิบเจ็ด”  

ฉันหรี่ตา การชำเลืองดูไอ้คนสอพลอไบรอนที่สวมรองเท้าบูทเป็นเงาวับนั่นอีกครั้ง

กระตุ้นให้ของขึ้นได้ดีชะมัด

“แกจะเข้ามาที่นี่แล้วจับพวกเราไป ไม่ได้นะ...” 

“วิตฟอร์ด ออลกู้ด” ไบรอน สเวนขัดขึ้นอย่างไม่มีมารยาท

แล้วอ่านข้อความในม้วนกระดาษต่อด้วยเสียงที่ฟังเป็นทางการ

“ด้วยเหตุที่คุณถูกกล่าวหาว่าเป็นพ่อมด คุณจะถูกควบคุมตัวจนกว่าจะถึงเวลาพิจารณาคดี”

เขายิ้มเยาะไปที่วิต นี่ถ้าเป็นเรื่องปกติพี่ชายของฉันคงจะจับเขายกขึ้นมา

แล้วบิดคอเขาเหมือนกับบิดคอไก่ไปแล้ว แต่ตอนนี้ฉันเดาว่าเป็นใคร

ก็เกิดความมั่นใจในตัวเองได้ไม่ยาก ถ้ามีทหารติดอาวุธคอยติดตามให้เรียกใช้ได้ทุกเวลาแบบนี้  

“วิสตีพูดถูก นี่มันเรื่องบ้าสุดๆ เลย” พี่ชายฉันตะคอก

หน้าตาแดงก่ำ ตาสีฟ้าของเขาวาววับด้วยความโกรธ 

“ไม่มีแม่มดพ่อมดอะไรทั้งนั้น เทพนิยายก็เป็นเรื่องไร้สาระ แกคิดว่าแกเป็นใคร ไอ้หนูผี?

ตัวละครในหนังสือเรื่องแกรี บลอตเตอร์ กับ สมาคมบุคคลไม่พึงประสงค์ อย่างนั้นหรือ?”

พ่อแม่มีสีหน้าหวาดกลัวก็จริง แต่ดูไม่ประหลาดใจเลย นี่มันอะไร  กันแน่?  

ฉันจำคำสั่งสอนแปลกๆ ของพ่อแม่ตอนที่ฉันยังเด็กๆ ได้บ้างเกี่ยวกับ พืช และสมุนไพรต่างๆ

และท่านก็สอนเกี่ยวกับสภาพอากาศด้วย....ทุกครั้ง ต้องเกี่ยวกับสภาพอากาศ...

และทําอย่างไรให้มีสมาธิ ทําอย่างไรให้มุ่ง ความสนใจไว้ที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งได้

พ่อกับแม่ยังสอนพวกเรามากมายเกี่ยวกับศิลปินหลายท่านที่เราไม่เคยได้เรียนที่โรงเรียน

เช่น วิคแคน โทรลแลค, เดอ กลูมมิง และ ฟรีดา ฮาโล พอโตขึ้นมาหน่อย

ฉันก็เดาว่าพ่อแม่อาจจะเป็นพวกฮิปปี้หรืออะไรประมาณนั้น แต่ฉันไม่เคยสงสัยเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้

เลย หรือว่า...เรื่องพวกนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์คืนนี้?  

ไบรอนมองไปที่วิตอย่างใจเย็น

“จากกฏของประกาศิตใหม่ พวกคุณ สามารถนําสิ่งของจากบ้านไปได้คนละหนึ่งชิ้น

ฉันไม่เห็นด้วยกับกฏข้อนี้หรอก แต่ในเมื่อมันเป็นข้อบัญญัติของกฎหมายก็แน่นอน

ฉันจะปฏิบัติตาม”  

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทหารในเครื่องแบบสีเทา

แม่รีบขยับไปที่ชั้นหนังสือ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและชําเลืองไปที่พ่อ  พ่อพยักหน้า

จากนั้นแม่ก็หยิบไม้ตีกลองเก่าๆ ที่วางอยู่บนนั้น เท่าที่ฉันจำได้มันอยู่บนนั้นมาตลอด

ตํานานของครอบครัวเล่ากันมาว่า คุณปู่ผู้คึกคะนองของฉันได้กระโดดขึ้นไปบนเวทีคอนเสิร์ต

ของโกรนนิงโบนส์ และ ฉวยไม้ตีกลองอันนั้นมาจากมือกลอง

แม่ยื่นไม้ตีกลองอันนั้นให้ฉัน  

“เอาไว้เถอะนะ” แม่พูดไปสะอื้นไป

“รับมันไว้วิสตีเรีย เอาไม้ตีกลองนี้ไป แม่รักลูกมากนะ ลูกแม่”

จากนั้นพ่อก็เอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งไม่มีชื่อ

เป็นหนังสือที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน...มันเป็นสมุดบันทึกหรืออะไรสักอย่าง...

พ่อหยิบมาจากชั้นที่อยู่ถัดจากเก้าอี้อ่านหนังสือของท่านแล้วก็สอดมันเข้าไปที่มือวิต

“พ่อรักลูกนะวิต” พ่อบอก

ไม้ตีกลองอันหนึ่งกับหนังสือเก่าๆ เล่มหนึ่งเองหรือ?

ทำไมไม่ให้กลองมากับไม้ตีกลองด้วยล่ะ? พ่อกับแม่ไม่มีมรดกที่สืบทอดในครอบครัว

หรือสมบัติส่วนตัวอะไรสักอย่างที่จะทำให้เรามีกําลังใจบ้างเลยหรือ? หรืออย่างน้อย  

ก็น่าจะเป็นอาหารขยะที่ไม่มีวันเสียของวิตที่ซ่อนเอาไว้เป็นกะตั๊กก็ยังดี

เอาไว้หยิบฉวยยามที่อยากของหวานๆ ขึ้นมาไง  

ช่างไม่มีตอนไหนของฝันร้ายในยามตื่นนี้เป็นเหตุเป็นผลเสียเลย  

ไบรอนกระชากหนังสือเก่ารุ่งริ่งเล่มนั้นไปจากมือวิต และพลิกดูผ่านๆ  

“สมุดเปล่าๆ นี ่” เขาพูดอย่างแปลกใจ  

“ใช่ ว่างเปล่าเหมือนตารางนัดของแกนั่นแหละ” วิตบอก

ฉันยอมรับ ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ตลกดี แต่การเลือกเวลาตลกนั้นบางทีก็ยังไม่ดีเท่าที่ควร  

ไบรอนกระแทกหนังสือไปที่หน้าของวิต ทำให้หัวเขาสะบัดไปข้างๆเหมือนกับอยู่บนแกนหมุน 

วิตตาเบิกกว้าง แล้วกระโจนเข้าใส่ไบรอน แต่ก็ถูกทหารเอาตัวเข้ามากันไว้  

ไบรอนยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่า และยิ้มอย่างชั่วร้าย 

“เอาตัวพวกมันไปที่รถตู้” ไบรอนสั่งแล้วทหารก็เข้ามาจับฉันไว้อีกครั้ง

“อย่านะ! แม่! พ่อ! ช่วยด้วย!” ฉันกรีดร้อง และพยายามดึงตัวเองให้หลุดออกมา

แต่ก็เหมือนกับดิ้นอยู่ในกับดักเหล็ก แขนที่แข็งเหมือนหิน  ลากฉันไปที่ประตู

ฉันพอจะบิดคอหันหน้าไปดูพ่อกับแม่ได้เป็นครั้งสุดท้าย

และประทับภาพความหวาดกลัว และหยาดนํ้าตาบนใบหน้าของทั้งสองไว้ในความทรงจำ

และในตอนนั้นเองที่ฉันรับรู้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่พลุ่งพล่านขึ้นมา

เหมือนกับมีลมร้อนที่รุนแรงพัดขึ้นมาปะทะตัวฉัน ในชั่วขณะนั้น

เลือดไหลพุ่งขึ้นหัวอย่างฉับพลัน แก้มผ่าวขึ้นด้วยความร้อน

เหงื่อผุดออกมาตามผิวหนังมีเสียงดังแฉ่ๆ หึ่งๆ อยู่รอบตัว และทันใดนั้น...  

คุณไม่มีวันเชื่อหรอก แต่มันเป็นความจริงฉันสาบานได้  ฉันเห็น...

และรู้สึกถึง...เปลวไฟยาวเป็นฟุตพ่นออกมาจากทุกรูขุมขน บนตัวฉัน

 

 

อ่านต่อ >>> Witch and Wizard ตอนที่ 7

ตอนที่แล้ว >>> Witch and Wizard ตอนที่ 5

-----------------------------------------------------------------------------

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน ปฐมบท-ถูกล่า

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน พรสวรรค์

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน เพลิงกัลป์

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน ปฐมบท-ถูกล่า + eBook

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน พรสวรรค์ + eBook

สนใจสั่งซื้อ พ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ ตอน เพลิงกัลป์ + eBook

สนใจสั่งซื้อ ชุดพ่อมดแม่มดมือใหม่ คู่ซ่าท้าพลังเวทย์ 3 เล่ม+ eBook

Leave a Comment